Ogólna przynależność do typu społecznego nie wyczerpuje jednak właściwości, o którą tu chodzi. Typ społeczny ujawnia bowiem różne stopnie i formy tendencji do obcowania. Nie wystarczy tu obcowanie powierzchowne, przelotne, takie, które ciągle zmienia swój przedmiot, lecz stykanie się trwałe i bliskie, które nie słabnie nawet przy braku wzajemności. Przyłącza się do tego drugi jeszcze moment, na który zresztą Kerschensteiner również zwraca uwagę. Człowiek typu społecznego jest skłonny do obcowania z drugim człowiekiem, niekoniecznie jednak z dzieckiem. Sytuacja zdaje się przedstawiać tak, iż do ogólnej cechy decydującej o przynależności danej jednostki do typu społecznego, musi przyłączyć się jeszcze jakaś cecha dodatkowa, determinująca tendencję do obcowania z tą specjalną kategorią ludzi, którą stanowią dzieci i młodzież2. Na czym polega ta dodatkowa cecha, to nie wydaje się jeszcze całkiem jasne, zwłaszcza że gotowość do przyjaznego obcowania z dziećmi występuje niekiedy i u takich osób, które właściwie trudno zaliczyć do typu społecznego.

Podobne strony: Marsa Alam nurkowanie apteka warszawa zakłady bukmacherskie Wady wychowawcy i nie tylko.